![درد در مفصل زانو](/images/مقالات/2868/درد%20در%20مفصل%20زانو.jpg)
درد شدید زانو به معنای وجود مشکل در مفصل است. ویژگی مفصل زانو این است که در هنگام حرکت و فعالیت بدنی بار اصلی را بر عهده می گیرد، بنابراین اغلب آسیب می بیند. رفع زانوی آسیب دیده دشوار است، بنابراین بسیار مهم است که اقداماتی را برای از بین بردن علت درد به موقع انجام دهید.
دلایل اصلی
علل درد در زانو می تواند موارد زیر باشد:
- صدمات (آسیب حاد).آنها شایع ترین علت هستند. آنها پس از یک ضربه قوی، خم شدن بیش از حد مفصل و سقوط شدید روی آن رخ می دهند. با آسیب مکانیکی، درد شدید، تورم وجود دارد، ممکن است احساس سوزن سوزن شدن، بی حسی، رنگ پوست در ناحیه مفصل تغییر کند.
- آرتروز (گونارتروز)تخریب بافت های مفصل است. گونارتروز اولیه و ثانویه است. بیماری اولیه افراد مسن را درگیر می کند، در حالی که ثانویه باعث عواقب صدمات یا عارضه بیماری های دیگر (مثلا آرتریت روماتوئید) می شود. علائم: درد و سفتی در مفصل. با یک دوره طولانی گونارتروز، حرکات در مفصل ممکن است غیرممکن شود.
- آرتریت (گونارتریت)- بیماری التهابیعلائم متمایز: درد که با حرکت افزایش می یابد، افزایش اندازه مفصل، تب در زانوی آسیب دیده، قرمزی گاهی اوقات.
- منیسکوپی- آسیب به منیسک که با درد شدید ظاهر می شود. در صورت عدم درمان مناسب، انتقال به شکل مزمن امکان پذیر است، در نتیجه آرتروز ایجاد می شود.
- بیماری های عروقی. ترومبوز یا آمبولی (انسداد) شریان های تامین کننده مفصل زانو منجر به استئونکروز غضروف مفصلی می شود و راه رفتن را غیرممکن می کند. هیچ درمان موثری برای استئونکروز وجود ندارد. آرتروپلاستی مفصل آسیب دیده انجام می شود.
- پری آرتریت- این التهاب کیسه مفصلی و بافت های اطراف آن است. با پری آرتریت، دردهایی در ناحیه مفصل زانو بدون محلی سازی واضح وجود دارد. پری آرتریت اغلب یک عارضه پس از ضربه است.
- بورسیتالتهاب کیسه سینوویال (بورسا) است. بورسیت می تواند در اثر استفاده بیش از حد از مفصل، عفونت یا آسیب ایجاد شود. با این بیماری، درد مداوم شدید مشاهده می شود، اما آزادی حرکت حفظ می شود.
- تاندونیتالتهاب رباط ها و تاندون ها است. علائم تورم و درد در ناحیه آسیب دیده است. آنها با خم شدن-کشش زانو افزایش می یابند. علائم طولانیمدت تاندونیت نشاندهنده تاندونوز است.
- کیست بیکر- این یک عارضه پس از تروما، گونارتروز یا همارتروز است. کیست بیکر مجموعه ای از مایع مفصلی در کیسه پوپلیتئال است. این آسیب شناسی با درد هنگام خم شدن زانو و احساس ناراحتی در حین حرکت مشخص می شود. برای جلوگیری از عوارض، به شدت توصیه می شود که چمباتمه نزنید.
- استئومیلیت استخوان های ساق پایک بیماری چرکی همراه با عفونت است که پیامد استئومیلیت هماتوژن، شکستگی باز یا یک عارضه بعد از عمل است. شایع ترین عامل عفونی استافیلوکوک است.
![درد در زانو](/images/مقالات/2868/درد%20در%20زانو.png)
انواع درد
این نوع درد در زانو وجود دارد:
- هنگام چمباتمه زدن. معمولاً ناشی از بیماری های مفصلی، عفونت ویروسی، عدم فعالیت بدنی، رژیم غذایی نامناسب است. در ورزشکاران دیده می شود. اگر هنگام چمباتمه زدن زانوهای شما درد می کند، باید تمرینات را متوقف کنید. برای دردهای طولانی مدت و مکرر، باید با پزشک مشورت کنید.
- هنگام خم کردن پاها. این یکی از شایع ترین مشکلات مفصلی است. با بیماری Osgood-Schlatter، آسیب به رباط ها و منیسک، کیست بیکر، ضایعات عفونی و غیره مشاهده می شود. در صورت بروز درد، باید بار روی پا را محدود کرد، از ورزش خودداری کرد و کفش های ارتوپدی راحت پوشید.
- بعد از دویدن. با بیماری هایی مانند آرتروز، بورسیت، سینوویت و غیره مرتبط است. در این حالت، عملکرد طبیعی مفصل متوقف می شود و تحت بارهای سنگین شروع به فروپاشی می کند. لازم است درمان به موقع این بیماری ها انجام شود، در غیر این صورت از دست دادن کامل عملکرد حرکتی امکان پذیر است.
- کرانچ. اگر تورم، درد و سفتی در حرکت وجود نداشته باشد، پس چیزی برای ترس وجود ندارد. با این حال، این علامت می تواند توسط یک بیماری خطرناک ایجاد شود - آرتروز، که در آن غضروف مفصلی آسیب دیده و درد شدید ظاهر می شود. شروع به موقع درمان این بیماری بسیار مهم است.
تشخیص
شما می توانید علت درد را از راه های زیر تشخیص دهید:
- تجزیه و تحلیل عمومی خونبه شما امکان می دهد کم خونی، لکوسیتوز و غیره را تشخیص دهید.
- شیمی خونافزایش اسید اوریک در نقرس را تشخیص می دهد.
- مطالعه اشعه ایکساین روش به شما امکان می دهد آسیب شناسی بافت استخوانی را تشخیص دهید. با کمک آن، شکستگی، استئومیلیت و آرتروز تشخیص داده می شود. مطالعات اشعه ایکس با توموگرافی کامپیوتری (CT) تکمیل می شود. منیسک ها، رباط ها، بورس ها و سایر بافت های نرم در اشعه ایکس و سی تی اسکن قابل مشاهده نیستند.
- MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی)، NMRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی هسته ای). این یک تحقیق مدرن است. با کمک آن، آسیب شناسی بافت های نرم مفصل (منیسک ها، رباط ها و غیره) تشخیص داده می شود.
- بیوپسی سوراخی از استخوان. در صورت مشکوک به استئومیلیت یا سل استخوان انجام می شود.
- آرتروسکوپیهم برای تشخیص و هم برای درمان، به عنوان مثال، با آسیب منیسک انجام می شود.
- سونوگرافی (معاینه اولتراسوند). این یک مطالعه غربالگری است که در موارد مشکوک به صدمات تروماتیک، استئوآرتریت، بیماری منیسک و غیره انجام شده است. نتایج اولتراسوند باید توسط رادیوگرافی (CT) و / یا MRI تأیید شود.
![بی حرکت کردن مفصل زانو برای درد](/images/مقالات/2868/بی%20حرکت%20کردن%20مفصل%20زانو%20برای%20درد.jpg)
رفتار
درمان باید جامع و شامل روش های محافظه کارانه و مداخله جراحی باشد. بیایید آنها را با جزئیات بیشتر در نظر بگیریم:
روش های محافظه کارانه
در طول تشدید، درمان باید درد و تورم را تسکین دهد و سپس حرکت طبیعی مفصل را بازیابی کند. در اولین بار پس از آسیب، حرکت بدون کمک توصیه نمی شود.
اساس درمان درمان ضد التهابی است. این شامل استفاده از عوامل زیر است: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، مشتقات پیرازولون، مشتقات اسید ایندول استیک، اکسیکام، گلوکوکورتیکوئیدها.
به منظور تقویت سیستم ایمنی، روش های زیر تجویز می شود: کرایوآفرزیس، پلاسمافرزیس، هموسورپشن، فیلتراسیون پلاسما، محرک های ایمنی.
دارو و روش درمان خاص توسط پزشک معالج انتخاب می شود.
همچنین، درمان محافظه کارانه شامل کمپرس یخ در ناحیه آسیب دیده برای تسکین درد یا کمپرس گرم برای بهبود میکروسیرکولاسیون خون است.
با همارتروز، مفصل سوراخ می شود و خون انباشته شده در اثر ضربه خارج می شود.
همچنین درمان محافظه کارانه شامل روش های فیزیوتراپی است: ماساژ، تمرینات درمانی و توانبخشی آبگرم. در صورت لزوم، پزشک رژیم غذایی خاصی را تجویز می کند که محتوای کالری محدودی را فراهم می کند.
کندروپروتکتورها برای تغذیه غضروف و کاهش فرآیندهای مخرب استفاده می شوند.
رایج ترین روش های فیزیوتراپی عبارتند از مغناطیس درمانی، لیزر درمانی، سرما درمانی، طب سوزنی.
با گونارتروز، از کفش های مخصوص و زانوبند - ارتز استفاده می شود. این کفش ها به عادی سازی راه رفتن کمک می کنند و زانوبندها مفصل بیمار را تعمیر می کنند.
مداخله جراحی
اگر پس از انجام درمان محافظه کارانه، نتوان به ثبات مورد نیاز مفصل دست یافت، مداخله جراحی نشان داده می شود.
رایج ترین تکنیک های جراحی آرتروسکوپی و آرتروپلاستی است.
آرتروسکوپی تکنیکی است که می تواند درد مفصل را تسکین داده و تحرک آن را افزایش دهد. این روش درمانی نه تنها بیماری زمینه ای را از بین می برد، بلکه به شما امکان می دهد داروهایی را وارد حفره مفصلی کنید که التهاب را کاهش می دهد.
توصیه دکتر
یک اثر درمانی برجسته در استئوآرتریت مرحله 2 و حتی 3 توسط آماده سازی اسید هیالورونیک، که به صورت داخل مفصلی تجویز می شود، داده می شود. معرفی اسید هیالورونیک به عنوان جایگزینی برای آرتروپلاستی در مواقعی که به دلیل موارد منع درمانی امکان پذیر نباشد در نظر گرفته می شود. این یک دستکاری پزشکی است، دارای موارد منع مصرف است.
![آرتروسکوپی برای درد زانو](/images/مقالات/2868/آرتروسکوپی%20برای%20درد%20زانو.jpg)
این تکنیک با چنین مشکلاتی انجام می شود:
- آسیب به منیسک و غضروف؛
- پارگی رباط؛
- وجود اجسام خارجی در مفصل؛
- روماتیسم مفصلی؛
- شکستگی های داخل مفصلی
در طول دوره توانبخشی پس از عمل، توصیه می شود با انجام تمرینات درمانی به شدت از توصیه های پزشکی پیروی کنید و از بارگذاری زودهنگام غیر منطقی روی اندام جلوگیری کنید.
اندو پروتز (آرتروپلاستی) عملی است که در آن قسمت های آسیب دیده مفصل زانو با ایمپلنت مصنوعی (اندوپرتز) جایگزین می شود.
بیش از 95 درصد پروتزهای داخلی که تحت بیمه اجباری پزشکی قرار میگیرند به مدت 10 تا 15 سال کار میکنند و سپس باید تعویض شوند. امروزه، به دور از تمام مناطق، جایگزینی اندوپرتز، بر خلاف عمل اولیه، تحت بیمه پزشکی اجباری قابل صدور است. همه بیماران پس از 10-15 سال به دلیل خطرات قلبی عروقی و سایر خطرات جسمی قادر به انجام عمل دوم نیستند. بنابراین، عجله کردن با اندو پروتز ارزش ندارد. توصیه میکنم تنها زمانی به این عمل متوسل شوید که تمام گزینههای درمانی دیگر تمام شده باشند.
اندو پروتز زمانی انجام می شود که ترمیم عملکرد بدون درد مفصل زانو با روش های محافظه کارانه و با کمک آرتروسکوپی امکان پذیر نباشد. پس از جراحی آرتروپلاستی، عوارض چرکی امکان پذیر است. برای پیشگیری از آنها آنتی بیوتیک تجویز می شود. پس از اندوپروتز، توانبخشی طولانی مدت بیمار (تا 6 ماه) مورد نیاز است.
داروهای مردمی
درمانهای عامیانه میتوانند برای تسکین درد مفید باشند، اما باید به موازات درمانهای معمولی انجام شوند.
هنگام استفاده از داروهای مردمی، حتما با پزشک مشورت کنید.
بیایید به چند روش محبوب نگاه کنیم:
- پماد. برای زانو درد 1 قاشق غذاخوری آماده کنید. لهایپریکوم و 2 قاشق غذاخوری. لبومادران، خرد کردن آنها. در یک حمام آب، 1 قاشق غذاخوری را ذوب کنید. لوازلینچمن را در وازلین داغ ریخته و به یک توده همگن مالیده می شود. این ضماد را باید شب روی زانوهای دردناک مالیده شود.
- مخلوط بر اساس دانه های چاودار. 250 گرم دانه چاودار را باید با 2 لیتر آب بریزید و بجوشانید. پس از خنک شدن مخلوط، آن را صاف می کنند و 500 گرم ودکا، 1 کیلوگرم عسل، 3 قاشق چایخوری به آن اضافه می کنند. ریشه زرشکمخلوط را کاملا هم بزنید و به مدت 21 روز در یک مکان تاریک قرار دهید. توصیه می شود از مخلوط 3 قاشق غذاخوری استفاده کنید. لقبل از غذا خوردن. نوشیدن 9 لیتر از مخلوط در طول دوره درمان لازم است.
![نحوه درمان زانو درد](/images/مقالات/2868/نحوه%20درمان%20زانو%20درد.jpg)
اگر زانو درد دارید، نترسید. با این حال، اگر درد برای مدت طولانی ادامه داشت، حتما باید با پزشک مشورت کنید. این از بسیاری از مشکلات جلوگیری می کند.